Mistrzostwa Europy w hokeju na lodzie

Mistrzostwa Europy w hokeju na lodzie zostały rozegrane po raz pierwszy w 1910 roku. Odbywały się one do 1932 roku jako samoistne wydarzenie sportowe. W 1928, 1930 oraz 1931 roku Mistrzostwa Europy odbyły się podczas Igrzysk Olimpijskich oraz Mistrzostw Świata.

Od 1933 do 1991 roku Mistrzostwa Europy odbywały się w ramach Mistrzostw Świata. Przerwa w rozrywkach Mistrzostw Europy miała miejsce w latach 1915-1920 oraz 1940-1946 i była spowodowana I i II wojną światową. W 1912 rozgrywki zostały unieważnione ze względu na protest Niemiec związany z brakiem przynależności Austrii, która miała zdobyć brązowy medal, do IIHF.

Ciekawostką jest, że w 1921 roku do mistrzostw przystąpiły zaledwie dwie drużyny – reprezentacja Szwecji i Czechosłowacji. Podczas wszystkich rozgrywek Mistrzostw Europy największą liczbę złotych medali zdobyła reprezentacja ZSSR – łącznie aż dwadzieścia siedem. Drugie miejsce w klasyfikacji należy do Czechosłowacji (Czech), która zdobyła czternaście złotych medali.

Na trzecim miejscu znalazła się Szwecja z dziesięcioma złotymi medalami. Pierwsze miejsce poza podium należy do Szwajcarii i Wielkiej Brytanii, które zdobyły po cztery złote medale. Dwukrotnie mistrzami Europy były Niemcy i Austria.

Zaledwie raz tytułem mistrza Europy mogli cieszyć się Belgowie oraz Francuzi. Polska nie zdobyła ani jednego zwycięstwa w mistrzostwach Europy, jednak dwukrotnie zdobyła srebrny medal w 1929 i 1931 roku. Reprezentacją, która zdobyła łącznie największą liczbę medali była Czechosłowacja (Czechy), która oprócz czternastu złotych medali, zdobyła także dwadzieścia jeden medali srebrnych oraz siedemnaście brązowych.

Reprezentacja ta łącznie zdobyła pięćdziesiąt dwa medale na Mistrzostwach Europy w hokeju na lodzie.