Hokej na lodzie na igrzyskach olimpijskich

Rozgrywki hokeja na lodzie po raz pierwszy zagościły na igrzyskach olimpijskich w 1920 roku. W tym roku zostały wprowadzone turnieje mężczyzn. Miało to miejsce podczas letnich igrzysk olimpijskich odbywających się w Antwerpii.

Pierwsze rozgrywki hokeja na lodzie podczas zimowych igrzysk olimpijskich odbyły się w 1924 roku w Chamonix. Musiało upłynąć sporo czasu, zanim na igrzyskach olimpijskich zagościły turnieje kobiet w hokeju na lodzie. Miało to miejsce w 1998 roku podczas igrzysk odbywających się Nagano.

Początkowo podczas igrzysk w turniejach mogli brać udział wyłącznie sportowcy-amatorzy. Zawodowi hokeiści doczekali się jednak możliwości wzięcia udziału w tym prestiżowych zawodach. Od 1988 roku w igrzyskach mogą brać udział profesjonalni gracze.

Od 1998 roku zgodę na udział w igrzyskach mają również zawodnicy amerykańsko-kanadyjskiej ligi NHL. Od 1924 roku do 1988 roku rozgrywki były prowadzone w systemie kołowym. Po zakończeniu serii rozgrywek, odbywała się runda finałowa oparta również na systemie kołowym.

Zwycięstwo w igrzyskach przyznawano na podstawie zgromadzonych punktów. Rozgrywki w hokeju na lodzie, odbywające się na igrzyskach olimpijskich, prowadzone są według międzynarodowych zasad, zgodnych z Międzynarodową Federację Hokeja na Lodzie. Różnią się one nieco od zasad obowiązujących w NHL.

Podczas trwania całego turnieju prowadzone są kontrole antydopingowe. W męskich rozgrywkach odbywających się podczas igrzysk, na początku turnieju największymi sukcesami mogła poszczycić się Kanada, która zdobyła aż sześć złotych medali. Równie często tytułowanymi drużynami były reprezentacje Stanów Zjednoczonych, Czechosłowacji oraz Szwecji.

Po dołączeniu do rozgrywek reprezentacji ZSSR, to ona zdominowała konkurencję wygrywając aż siedem z dziewięciu edycji zawodów.